Reputatie economie belangrijker dan ooit

We leven in een wereld van schijnbare transparantie. Met de democratisering van data zien we dat iedereen toegang heeft tot schijnbaar gewenste informatie. Niets is meer voor het oog van de criticus en of hacker te verbergen. Van Wikileaks tot Panama Papers als het digitaal is, dan wordt het uiteindelijk beschikbaar voor iedereen. Tenminste daar lijkt het op.

We zien een verandering richting een toenemende maatschappelijke eis rondom rondom open en eerlijke organisaties. De vertrouwensbarometer 2016 van Edelman gaf begin dit jaar aan dat vertrouwen en reputatie nauw samenhangen met de maatschappelijke betekenis van een organisatie. De CEO van Otto-Group Hans Otto Schrader gaf dat heel treffend aan. 

Ons geloof is dat je niet expliciet beloont wordt als je sociaal bewust bent en beloftes nakomt. Maar je wordt gestraft als je dat niet doet

Vodafone wil hierop inspelen door een maatschappelijke winst en verlies rekening te publiceren. Hierin geeft de Vodafone organisatie aan wat de organisatie ontrekt aan de maatschappij en wat ze daarvoor terug geven. De zogenaamde milieu winst en verliesrekening. Het gaat dus verder dan de traditionele winst en verlies rekening.

Groot worden door slecht te doen

Organisaties kunnen zich in deze tijden niet meer achter de kracht van (traditionele) media verschuilen om hun reputatie positief te laden. De consument wordt steeds bekwamer in het doorgronden van de daadwerkelijke intenties van organisaties. Hierbij komt dat de standaardhouding van consumenten richting organisaties steeds vaker argwanend is. De consument is er namelijk achter gekomen dat veel organisaties groot zijn geworden door slecht te doen.

Belastingontduiking, milieu, slechte arbeidsvoorwaarden of gewoonweg liegen en geen aandacht voor de vaak negatieve maatschappelijke impact van het functioneren van een organisatie. Vaak hebben we het niet door omdat we het normaal zijn gaan vinden. Maar veel activiteiten van organisaties zijn eigenlijk heel vreemd. Zo blijkt uit een recent artikel in The Guardian dat veel 'fast food' producenten de Olympische spelen gebruiken om hun zeer ongezonde producten te koppelen aan sporters. De treffende titel van het artikel zegt al veel. "Olympics are a carnival of junk food marketing, say campaigners" (artikel). De Olympische Spelen in London 2012 werden ook gesponsord door merken die weinig met gezond en betekenisvol leven te maken hebben. Coca Cola en Mc Donalds werden in 2012 dan ook zwaar bekritiseerd door media en consumenten.

Pensioenfondsen waarbij vermogensbeheerders bonussen ontvangen van 60.000 dollar terwijl de gepensioneerden worden gekort. Koelkastfabricanten die worden beticht van sjoemelsoftware in de koelkasten. Zorggbestuurders met dikke uitzwaai bonnussen. En zo gaat het maar door.

Er zijn voorbeelden te over waarin organisaties het schijnbaar niet zo nauw nemen met hun reputatie. Dit in een wereld waarin consumeren voor een betere wereld steeds relevanter wordt. Zijn deze organisaties verblind door groeidoelstellingen en winst wensen? Of zijn het gevalletjes van organisaties die iedere vorm maatschappelijke verbinding totaal zijn verloren. Of het bestuur van deze organisaties dat zich steeds in dezelfde kringetjes begeeft en hierdoor de eigen waarheden gaan geloven. Verblind door de eigen wereld mist men iedere vorm van zelfreflectie en maatschappelijke verbinden. Gevolg is dat bij veel organiaties wat ze zeggen niet in lijn met wat ze doen. En daar is nu juist wel de maatschappelijke behoefte aan. Want de drang om groot te worden door slecht te doen lijkt nog altijd aan de orde van de dag.

De consument raakt steeds meer moe van de sjoemelorganisaties met hun sjoemelsoftware en sjoemelmanagement. Ze gaan voorbij aan de lose marketingterminologie en op zoek naar betekenisvolle organisaties. Organisaties die maatschappelijke waarde toevoegen en hun beloftes nakomen.

Er is niks mis met winst maken maar het mag nooit ten koste gaan van de samenleving. Winst maken en bijdragen aan de samenleving gaan in de nieuwe wereld heel goed samen en worden onafscheidbaar.

De reputatie van organisaties wordt steeds belangijker en voor een groot deel gevormd door een positieve maatschappelijke impact. En een positieve reputatie voedt weer het consumenten vertrouwen in een organisatie. Zo blijkt ook uit de vertrouwensbarometer van Edelman.

Je persoonlijke reputatie score

We zien ook dat de reputatie van individuen steeds belangrijker wordt. We laten allemaal 'rijke' online data sporen na die bedrijven en instituten de mogelijkheid biedt om de reputatie van een consument te achterhalen. Dus het reputatie verhaal kent inmiddels twee kanten. Het geldt voor organisaties en voor consumenten/individuen. De mogelijkheden op individueel niveau gaan hierin steeds verder.

Every breath you take, every move you make, every step you take, I will be watching you

De eerste financiële instellingen kijken bij een hypotheekaanvraag naar je online reputatie en dat gaat steeds meer gewoongoed worden vanuit organisaties bij leningen, sollicitaties enzovoort. De peer-2-peer of sharing economie voedt deze ontwikkeling ook. Vertrouwen op basis van gecomprimeerde online reputaties.

We zien diensten zoals Deemly hierop inspelen. Deze online dienst wil een helder en eerlijk beeld geven van iemands reputatie. Hun online reputatiemeting gaat over de verschillende individuele reputatie- en reviewsites heen en vormt zo een algemeen beeld van de repuatie van op individueel niveau.

Vertrouwen en reputatie gaan hand in hand. Vertrouwen is hierbij net als een stukje papier. Eenmaal verkreukelt krijg je het nooit meer glad. In de reputatie economie is reputatie en vertrouwen een niet kopieerbaar en uniek waardemiddel. Daarom is het voorsorteren op, en het onderkennen van, de reputatie economie nu belangrijker dan ooit. Is de ultieme organisatie die organisatie waar we van uit kunnen gaan dat ze de waarheid vertellen. Waar we als consument bijna kinderlijk goedgelovig kunnen binnenlopen?