Dreamers. Believers. Achievers.

Van Generatie Z is er nog niet ontzettend veel informatie, alhoewel, mogen we dat nog zeggen in een data society waarbij we al op zéér vroege leeftijd op het internet ‘bestaan’ doordat onze babykiekjes al snel online worden gedeeld? De oudste binnen deze generatie is 20 terwijl de jongste nu misschien net twee jaar is of nog moet worden. Een generatie die dus nog letterlijk in de kinderschoenen staat en waarvan het de vraag is in hoeverre we deze generatie al mogen generaliseren. Toch vallen mij, als jongere in een spagaat tussen de twee generaties in vanwege het feit dat ik geboren ben in 1992, bepaalde zaken op.

Technologische revoluties zijn geen revoluties

Voor jongeren is er geen sprake van revoluties, er vinden iedere dag wel ontwikkelingen plaats op het gebied van technologie waardoor de verwachting dat er steeds nieuwe producten en diensten ontstaan aan de hand van technologie hoog ligt. Opgegroeid in een tijd waarin technologische revoluties bijna dagelijks plaatsvinden is de technologie bij jongeren al vrij vroeg in hun leven geïntegreerd. Internet bijvoorbeeld, is een medium dat volledig geïntegreerd is in hun leven. Het is geen kwestie van online of offline zijn, maar tegelijkertijd online én offline zijn. Dit kan wel wat problemen opleveren voor huidige bedrijfsstructuren. Werk en privé loopt namelijk steeds meer door elkaar heen. Dit betekent dat je op de tijden werkt dat het moet en nodig is en dat het dus voorkomt dat je in je vrije tijd aan het werk bent. Om deze reden willen zij ook tijdens het werk een stukje van hun vrije tijd mee kunnen nemen. 24% van de jongeren neemt een baan niet aan wanneer ze niet op Facebook mogen tijdens het werk.

Tegen de crisis in

Deze jongeren zullen de economie weer terug helpen opbouwen: tegen de crisis in. Crisis? Welke crisis? Gelukkig zien zij niet alleen de problemen van de crisis, maar ook de mogelijkheden. Zij hebben geleerd om crealytisch te denken, om beide hersenhelften te gebruiken. Daarnaast hebben ze een grenzeloos optimisme.

Torenhoge ambities

Het is geen nieuwtje meer dat het aantal zzp’ers stijgt, maar daarnaast is er ook een toename van het aantal kinderen en jongeren die al op jonge leeftijd met een volwassen carrière of activiteit beginnen. Denk maar aan het zeilmeisje Laura Dekker of de 14-jarige activiste Malala Yousafzai die al jarenlang strijd voert voor onderwijs en vrede in de Swat-vallei. Deze jongeren zijn trouw aan hun ambities, zoeken werk wat ze leuk vinden en waar ze vooral zichzelf verder kunnen ontplooien. Zij willen persoonlijke feedback en voortdurend getoetst en geëvalueerd worden om zichzelf te verbeteren.

Keuzestress

Toch weet niet iedereen al op jonge leeftijd welke carrièremove ze willen maken. Door het enorme aanbod aan studies en nieuwe beroepen hebben ook jongeren last van keuzestress. Ook speelt de prestatiedruk een factor in deze keuzestress. Zij worden continu gevraagd ergens in uit te blinken, doorsnee is onvoldoende.

Geen hiërarchie en autoriteit

Deze jongeren zijn opgegroeid in een netwerksamenleving waarin er geen sprake is van autoriteit of hiërarchie. In een netwerk is iedereen gelijk. Men zoekt elkaar op basis van interesses, kennis en kunde en kan zichzelf hier ontplooien en onderscheiden. Het netwerk wordt overal voor ingezet, delen is immers vermenigvuldigen en waarom zou je zelf alles moeten weten als een ander het jou beter kan vertellen? Binnen een netwerk krijg je altijd iets terug voor hetgeen wat je daarbinnen doet. Of het nou gaat om kennisdeling of om het vergroten van je eigen netwerk doordat je in contact komt met mensen met een groter netwerk. Een netwerk opent nieuwe duren. Daarnaast is openheid is één van de belangrijkste dingen in een netwerk. Hoe het dan zit met de privacy? Geen probleem. Dat wat in je hoofd blijft, dat is privé. Je bent zelf vrij om te kiezen/verantwoordelijk voor wat je (online) deelt.