De uitdagingen van robot bouwers

Op Emerce Eday 2014 sprak Vanessa Evers van de Universiteit van Twente over de laatste ontwikkelingen op het gebied van Robotisering. De grootste uitdagingen waar de makers van robots volgens Vanessa voor staan, zijn de ongecontroleerde omgeving en de noodzakelijke sociale interactie.

Robots worden al jaren ingezet in fabricage processen voor de uitvoering van repeterend werk. Omgevingen die voorspelbaar zijn. Waar nauwgezette controle mogelijk is. Robots die met en tussen mensen moeten functioneren, krijgen te maken met een oncontroleerbare omgeving. Omdat robots nauwelijks zelflerend zijn zul je daarom iedere denkbare situatie moeten voor programmeren, trainen en testen alvorens de robot in te kunnen zetten. Met het beschikbaar komen van steeds betere sensor technologie en verbindingen via de cloud komen daarvoor snel meer mogelijkheden. Denk bijvoorbeeld eens aan alle toepassingen in de auto-industrie. Maar hoeveel maatregelen je ook neemt, je zult nooit alle situaties kunnen voorzien. Ook voor onvoorziene situaties zul je dus maatregelen moeten nemen. Dat maakt de ontwikkeling complex.

De sociale interactie is een andere uitdaging. Robots zijn geen mensen. Mensen reageren anders op robots dan op elkaar. Zelfs als die robots taken van mensen overnemen en een menselijk uiterlijk hebben. Sprekende voorbeelden zijn de intieme en persoonlijke zone. Die zijn voor robots kleiner dan voor mensen. Dat is een voorsprong. Maar robots hebben nog veel achterstanden weg te werken. Zo maakt non verbale communicatie een belangrijk deel uit van intermenselijke communicatie. Daarnaast zijn culturele aspecten in de menselijke interactie van enorm groot belang. Gebaren, gezichtsuitdrukkingen en handelingen die in de ene cultuur volledig geaccepteerd zijn kunnen in een andere volledig contraproductief werken. Om computers daarin vaardig te maken is nog heel veel ontwikkeling nodig.

Inmiddels worden robots met behulp van onder andere gezichtsherkenning, stemherkenning, bewegingsanalyse en spraaktechnologie met kleine stapjes socialer. De FROG, wat staat voor Fun Robotic Outdoor Guide, is een robot die door de Universiteit Twente samen met diverse andere instituten is ontwikkeld. Deze FROG wordt onder andere ingezet als gids bij het Royal Alcazar, het Koninklijk Paleis van Sevilla, en leidt vier keer per dag een groepje van 4-5 mensen rond. De FROG beweegt autonoom en is in staat met de toeristen te communiceren doordat hij met behulp van camera’s zijn publiek kan “zien” en hun interesse weet te peilen. Daar kan hij vervolgens zijn gedrag aan aanpassen. Een soortgelijke robot, Linda genaamd, startte eind mei met het geven van informatie aan het publiek in het Natural History Museum in London. Op onze site kon je vorige week lezen dat dergelijke robots ook in winkels de klant gaan helpen. Een laatste voorbeeld van een “sociale” robot die ons leven binnen gaat stappen is Pepper. Deze robot komt begin volgend jaar in Japan op de markt en zal voor iets meer dan € 1.500,— te koop zijn. Het interessante van Pepper is dat de robots met elkaar verbonden worden via de cloud om zo van elkaar te leren.

Naast genoemde robots zijn er nog legio andere voorbeelden van gestarte projecten en robots die het daglicht hebben gezien. Allemaal hebben ze te maken met dezelfde twee grote uitdagingen: handelen in een oncontroleerbare omgeving en “sociaal” omgaan met mensen.