De mens als transparante 'machine'

Gisteren en vandaag werden wellicht veel mensen opgeschrikt door het nieuws. Ons werd verteld om de webcam af te plakken als je deze niet gebruikt. Wat blijkt: de webcam kan worden gehackt en kan hierdoor, zonder dat je dat door hebt, je filmen. Beangstigend? Wellicht, maar we moeten ook leren dat alles wat digitaal is, toegankelijk is voor een handige hacker. De digitale wereld is naturlijk niet waterdicht. Uiteraard wil ik hiermee de mensen die op deze manier technologie misbruiken niet goedpraten maar volgens mij is het overgrote deel van de Nederlandse bevolking onbewust onbekwaam in het gebruik van technologie.

We schreeuwen moord en brand over overheden die ons monitoren maar ondertussen delen we onze meest intieme momenten met de hele wereld. Commerciele partijen weten ontzettend veel over jou als individu, meer dan je beste vrienden weten. Maar zolang de diensten veelal gratis zijn zijn wij ervoor bereidt om onze privacy ervoor in te leveren. Of hebben we gewoon niet door dat wij het product zijn als iets gratis is?

Dus wat is nog privacy? We betreden een tijdperk van digitale excessen. Meer en meer zullen we horen over de andere (negatieve) kant van technologie in de media. Wellicht worden we er ook zelf mee geconfronteerd. Een normaal verschijnsel en het zal het bewustzijn van onze afhankelijkheid van de digitale wereld weer eens benadrukken. We zien dan ook een sterke tegentrend ontstaan als het gaat over data, big data en persoonlijke data. Zoals al eerder bescheven op Extend Limits betreden we een wereld waarin het uitgangspunt tussen organisatie en consument is: wat jij weet, weet ik. Met andere woorden gelijkwaardigheid op het gebied van informatie. We zien daar nu veel patenten en online initiatieven op ontstaan. De snelle digitalisering maakt dat digitaal steeds meer het oude normaal wordt en fysiek het nieuwe uniek.

De mens wordt steeds transparanter met als gevolg dat we hierbij wel zelf in controle willen zijn over hoe we deze transparantie kunnen gebruiken. Hetzelfde geldt voor instituten, overheden en organissaties. De wereld als glazen bol...dat zijn we niet gewend en daar moeten we als maatschappij nog mee leren omgaan.