Zelfherstellende gebouwen

De architectuur zoals we die tot op de dag van vandaag gebruiken is nog steeds gebaseerd op technieken die al honderden jaren oud is. Daar is op zich niets mis mee, behalve dat de huidige technieken niet optimaal worden gebruikt. Dat is althans het pleidooi dat Rachel Armstrong al jaren houdt. Haar belangrijkste bezwaar: doordat de gebouwen 'vast' worden gebouwd moet energie altijd worden toegevoegd in het bouwproces om tot een 'dood' gebouw te komen.

Amrstrong pleit juist voor levende gebouwen, die meer in contact staan met de natuur. Eigenlijk zoals we aan het begin van ons bestaan leefde. Als voorbeeld gebruikt ze een gebouw die de uitgeademde lucht van bezoekers aan het gebouw chemisch laat veranderen met water in nieuwe bouwmaterialen voor dat gebouw. Op deze manier zouden de vele toeristen aan Venetië dus kunnen bijdragen aan het redden van de waterstad. Een interessante kijk om architectuur levend te maken en tegelijkertijd zelfherstellend. Iets wat ook al voorkomt in de slimme snelweg van de toekomst.