Warmte batterij

Jeffrey Grossman heeft de werking van het molecuul "fulvalene diruthenium" ontrafeld. Dit molecuul is als sinds 1996 bekend. De eigenschappen zijn bijzonder: door de absorptie van zonne-warmte verandert dit molecuul. Hierdoor slaat dit molecuul de verzamelde warmte op. Dit molecuul is vervolgens weer in staat om naar zijn oorspronkelijke status terug te keren. Daarbij wordt de geabsorbeerde energie weer als warmte afgegeven aan de omgeving. Doordat dit mechanisme nu bekend is, komt de warmte batterij in zicht.

Volgens Grossman is het in principe mogelijk om fulvalene diruthenium als brandstof te gebruiken: "when its stored heat is released, can get as hot as 200 degrees C, plenty hot enough to heat your home, or even to run an engine to produce electricity.” Dit materiaal kan je in de zon leggen en dan absorbeert het de warmte. Daarna kun je dit mee naar binnen nemen en dan als verwarming gebruiken.

Bron: MIT