Videoconferencing meer realistisch?

De oplossing die NTT Docomo heeft verzonnen zijn grote transparante schermen waarbij de schermen meebewegen met de hoofdbewegingen van de participanten in de videoconferentie. Of het de oplossing is, betwijfel ik. Maar het lijkt weer een stap in de goede richting en een mooie tussenstap zolang hologrammen nog vaak te duur zijn en nog niet volledig doorgedrongen. 

We zien dat technologie zwaar inzet op de humanisering van ons contact. Dat wil zeggen dat we onze fysieke grenzen overwinnen met technologie maar dat we wel kunnen blijven interacteren zoals dat voor mensen natuurlijk is. Oftewel wij passen ons steeds minder aan, aan technologie maar de technologie past zich aan aan ons. 

Wat vinden jullie van deze innovatie binnen videoconferencing?