Van wearable naar embeddable

30 november 2015 3 min lezen

Zien we in de nabije toekomst technologie als iets vijandigs of onbekends dat ons leven ongevraagd binnendringt? Of zien we in de toekomst technologie als iets dat ons verrijkt en verbetert? Zijn de mensen zonder technologische verbeteringen de gehandicapten van de toekomst?

Technologie is anno 2015 een verlengstuk van de mens. We kunnen niet meer zonder en de samenleving staat stil als bijvoorbeeld de stroom uitvalt. We zijn al vergaand versmolten met, en hierdoor afhankelijk van, technologie vandaag de dag. Maar de toekomst belooft nog veel meer. Technologie die zich ontwikkelt vanuit de menselijke omgeving tot in apparaten die de mens dagelijks gebruikt. Van diezelfde apparaten tot in onze kleding. Van onze kleding naar op het lichaam en van op het lichaam naar in het lichaam.

Moeten we ons voorbereiden op een wereld waarin de menselijke biologische grenzen worden opgetrokken door technologie. Staan we aan de vooravond van de zogenaamde ‘human enhancement’? Eigenlijk is deze term helemaal niet nieuw. We doen al decennia aan menselijke verbeteringen. Denk aan vaccinaties of krachttraining. Simpele voorbeelden maar wel volledig normaal en geaccepteerd. Nu technologie hierin een grotere rol gaat spelen lijkt het wat gevoeliger te liggen.

Het nieuwe mensbeeld?

Creëren we, door een toekomst waarin verbeteringen van ons eigen ik de ‘normaalste’ zaak van de wereld zijn, niet een paradoxale situatie? In een wereld van maakbaarheid van het menselijk lichaam is de vraag wie aan het roer staat? Jezelf of het beeld dat de maatschappij van je schept? Om nog maar eens de vraag te herhalen: zijn de gehandicapten van de toekomst die mensen zonder technologie in het lichaam die onze biologische beperkingen opheft? Is keuzevrijheid dan geen resultante van de macht van commercie? Of hoort het bij de evolutie en is het dan gewoon het nieuwe mensbeeld? Het worden filosofische vragen en het lijken vragen die nog ver weg staan. Maar niets is minder waar. Met de snelle ontwikkelingen in technologie is het van belang om juist de ethische principes nu al aandacht te geven. Technologisch kunnen we alles maar als mens is het de vraag of er nog sprake is van vooruitgang of dat we speelbal worden van de technologie of de organisaties achter de technologie. Met het versmelten van technologie met het menselijk lichaam wordt deze vraag nog belangrijker. Immers technologie grijpt in, in de meest essentiele aspecten van het menselijk leven.

Embeddable technologie

Voorbeelden van de mens versmolten met technologie zijn er te over. De toekomstige technologieën die hieraan bijdragen zijn er ook te over. Denk aan technologieën zoals artificiële intelligentie waarvan recent experts van Oxford Universiteit claimde dat computers de menselijke brein zullen overtreffen rond 2020. Maar denk ook aan de ontwikkelingen binnen DNA sequezing, cybernetica, Gen therapie of cryonics. Het lijken ver van ons bed show ontwikkelingen maar de termen zullen we zeker steeds vaker tegenkomen. De voorbeelden zijn te over en ook op wat minder abstract niveau. Wat te denken van intelligente pleisters, implanteerbare anti conceptie chips (project Bill Gates), intelligente medicijnen of de implanteerbare smartphone (lees chip). De makers van de fitbit dat zich nog veilig om onze arm bevindt zien een nieuwere versie onze onze huid (Underskin). Wat te denken aan slimme tattoo's die de gezondheid van militairen continu monitort. Er zijn communities waarbij men het menselijk lichaam hackt met nieuwe technologische toepassingen (link).

We zullen er maar alvast aan moeten wennen blijkbaar. De vervolgstap van wearable is embeddable. Gelukkig zijn er nog veel stappen te maken om wearable volledig geaccepteerd te krijgen. Maar toch, het gaat sneller dan we denken. Laat onze systemen, aannames en vooral economische principes net zo snel mee veranderen. Stephen Hawkins waarschuwt ons niet voor de technologie maar voor de systemen waar we verslaafd aan zijn geraakt.