Betreden we een wereld waarin sensoren continu onze gezondheid monitoren? Een wereld waarin de technologie eerder weet dat je ziek wordt dan dat je het zelf door hebt?
Het klinkt wellicht beangstigend of juist bemoedigend maar het high-tech onderzoeksorgaan van het Amerikaanse leger heeft 7,5 miljoen dollar geïnvesteerd in het biotech bedrijf Profusa. Doel van deze investering is om hun biosensor verder te ontwikkelen. Uiteindelijke visie van DARPA is om de gezondheid van militairen continu te kunnen monitoren van afstand. Gaan we deze ontwikkelingen ook zien in de burgermaatschappij?
Profusa's zoektocht naar slimme sensoren
Het doel van Profusa is simpel maar hierdoor niet minder indrukwekkend. Ze willen zoveel mogelijk informatie verzamelen door middel van een sensor op je lichaam. Hiermee willen ze de noodzaak tot het traditionele onderzoek minimaliseren.
Replace a point-in-time chemistry panel that measures multiple biomarkers, such as oxygen, glucose, lactate, urea, and ions with a biosensor that provides a continuous stream of wireless data (Ben Hwang, PhD, Profusa’s chairman and CEO)
De sensor werkt samen met biosensoren die zich in je huid bevinden. Deze biosensoren zijn erg klein van 2 milimeter tot 5 milimeter. De sensor is in staat om met behulp van deze kleine biosensoren bijvoorbeeld het zuurstof gehalte te meten in je bloed. De verwachting is dat men de komende jaren meer mogelijkheden kan aanbieden. De sensor moet volgend jaar (2017) in Europa op de markt komen.
Predictive zorg
We zien overal het modewoord 'predictive' terugkomen. Van politie tot retail tot zorg het hypewoord van 2016 is inmiddels 'predictive' geworden. We zien vanuit Extend Limits veel toepassingen maar we horen ook steeds meer geluiden die kritisch zijn op het begrip predictive. Is het een te groot geloof in het oplossend vermogen van technologie. Hoe ver is het daadwerkelijk met deze technologie. We kennen inmiddels de negatieve geluiden in de zorg over allerlei gadgets die eigenlijk zeer slechte resultaten boeken. Slaan we door in ons technologisch idealisme en zullen we van een koude kermis thuiskomen als we de bruikbaarheid van sensoren zoals hierboven beschreven daadwerkelijk testen?
Het is uitermate moeilijk om hier een adequaat antwoord op te geven. Wel zien we de hang naar gadgets steeds groter worden. We zijn als mens daar erg gevoelig voor. De zorg is voor de tech wereld een bruikbare wereld om nieuwe toepassingen op de markt te brengen. Het is ook mooi om te zien wat de impact is van technologie op de menselijk gezondheid. Toch mogen we naar mijn mening niet doorschieten in de toepassingen van technologie. Het is top dat er zoveel ontwikkelingen zijn maar laten we vooral ook kritisch blijven en niet kritiekloos al deze nieuwe gadgets maar op de maar gooien. Wat is het doel en hoe goed zijn de metingen? Is het daadwerkelijk vooruitgang voor de patient of is de drijfveer puur technologisch? Simpele vragen die naar mijn mening niet altijd even goed worden beantwoord als we kijken naar marktintroducties van nieuwe technologie.
Wat betreft de toekomst van zorg zullen we zeker meer richting een wereld gaan waarin het begrip predictive zorg gewoontegoed is. Vraag blijft wel wat er met al deze data gebeurt? Blijft de patient hierover de eigenaar?