The zone... gokken en technologie

Het is ons met de paplepel ingegoten te denken als consumenten. Van jongs af aan wordt ons geleerd dat we vooral veel geld moeten verdienen om het uit te kunnen geven. In plaats van met elkaar in contact te treden en de wereld een betere plek te maken, werken we ieder voor zich en staren we naar schermen. Verandering klinkt als toekomstmuziek. Wordt 2015 anders, of zetten deze trends door?

Natasha Dow Schüll schrijft over de dynamiek van verslaving. Zij studeerde in 1993 summa cum laude af in antropologie aan UC Berkeley, en promoveerde aan hetzelfde instituut in 2003. Haar onderzoek richt zich op moderne technologie, met speciale aandacht voor big data en verslavingservaringen. Verrassend genoeg constateert zij in haar boek “Addiction By Design: Machine Gambling in Las Vegas” dat voltijdgokkers doorgaans niet eens zo geïnteresseerd zijn in de spanning van het risico om geld te verliezen, of de buzz van het winnen. Wat voor hen zwaarder telt is “the zone”, en die is tegenwoordig altijd en overal beschikbaar door online casino's. Ontwikkelaars van gokkasten passen geavanceerde neurologische kennis toe om spelers ook online in deze 'trance' te brengen.

In de trukendoos vinden we spelalgoritmes, ergonomie van de apparaten en stoelen, de architectuur van het casino, sfeermanagement, player tracking, cash access systems – allemaal bedoeld om de speler zo lang mogelijk in een comfortabele cocon onder te brengen, ongeacht haar vermoeidheid en budget.

Met ingang van januari 2015 geldt in Nederland een nieuwe wet kansspelbeleid. Aanbieders van online kansspelen zijn verplicht een vergunning aan te vragen, en speciale software dient om verslavingsverschijnselen vroegtijdig te signaleren en jongeren van de websites te weren. Zo doet de overheid er alles aan om de veiligheid te waarborgen zonder het plezier te bederven.

Dit alles klinkt misschien ver van je bed als je niet regelmatig een bezoek brengt aan het casino, maar in het digitale tijdperk is vergelijkbare technologie overal aanwezig. Op straat, in het park, in de trein, in het vliegtuig, in de klas: iedereen is gekluisterd aan zijn smartphone. Het is absurd om voor te stellen dat de wetgevende macht ons er meer voor moet behoeden, want het tij van de communicatietechnologie is niet langer te keren. Maar aan het einde van de dag heeft het voortdurend willen checken van Whatsapp, e-mail, Snapchat, je aandelen, het weer, Facebook, Instragram en Twitter verdacht veel weg van een gokverslaving. Vraag is alleen of de effecten vergelijkbaar zijn? Daar ligt het grote verschil.

This article is promoted.