Artikel Techniek en wetenschap
Technologie als doel op zich
Utopische wereldbeelden schieten aan ons voorbij. Technologie als zaligmakend en allesoplossend middel is inmiddels het hoofddoel van mening organisatie geworden. Hoe realistisch is dit?
Als de buitenwereld sneller transformeert dan je eigen organisatie dan is het einde nabij. De waarschuwende woorden van mening trendwatcher en futurist tot aan de technologie experts kennen we allemaal. We zien ook een stortvloed aan startups die vooral tech gedreven zijn. Maar wat komt er eigenlijk allemaal uit van deze voorspellingen. Vanuit Extend Limits willen we vooral een realistisch beeld schetsen van de hedendaagse en toekomstige ontwikkelingen. Naar onze mening passen daar eenzijdige utopische technologie gedreven wereldbeelden niet bij. Ja, technologie gaat en heeft veel impact maar er is zoveel meer. En daar wordt vanuit de technologie wereld toch vaak te gemakkelijk aan voorbij gegaan.
Onderstaande presentatie vond ik via GeneratieXYofEinstein en dit slidedeck geeft een mooi tegengeluid aan de vele utopische verhalen die we nu horen van versnelling en het heilige geloof in de technologische oplossing. Als mens lijken we het contact met elkaar te verliezen en zien we onze bestaande geloofsstructuren zoals God, de overheid en gevestigde instituten falen. We zoeken een nieuwe geloof en dat lijkt technologie te zijn geworden. De vraag is of technologie daadwerkelijk al haar beloftes kan waarmaken. Tot op heden blijkt het tegenovergestelde waar. Toch kiezen we voor technologie omdat het de makkelijkste weg is. We hoeven hierdoor minder naar onszelf, de (sociale) structuren etc te kijken want technologie lost het allemaal wel op.
Op de Virginia Commonwealth Universiteit hield Audrey Watters een prachtige speech die prikkelend en tegen de gevestigde mindset rondom technologie inging. De tekst van deze speech is hier te vinden. De slides zijn ook zeker het bekijken waard. De afsluitende woorden van Audrey Watters hebben we onderstaande gekopieerd.
Now, I don’t believe that there’s anything inevitable about the future. I don’t believe that Moore’s Law – that the number of transistors on an integrated circuit doubles every two years and therefore computers are always exponentially smaller and faster – is actually a law. I don’t believe that robots will take, let alone need take, all our jobs. I don’t believe that YouTube has been rendered school irrevocably out-of-date. I don’t believe that technologies are changing so quickly that we should hand over our institutions to entrepreneurs, privatize our public sphere for techno-plutocrats.
I don’t believe that we should cheer Elon Musk’s plans to abandon this planet and colonize Mars – he’s predicted he’ll do so by 2026. I believe we stay and we fight. I believe we need to recognize this as an ego-driven escapist evangelism.
I believe we need to recognize that predicting the future is a form of evangelism as well. Sure gets couched in terms of science, it is underwritten by global capitalism. But it’s a story – a story that then takes on these mythic proportions, insisting that it is unassailable, unverifiable, but true.
The best way to invent the future is to issue a press release. The best way to resist this future is to recognize that, once you poke at the methodology and the ideology that underpins it, a press release is all that it is. (Tekst: Audrey Watters)