Artikel Maatschappij en samenleving
Snoeiharde boodschap Anonymous richting banken
De boodschappen verharden zich. Zonder een waarde oordeel van mijn kant vind ik het zorgwekkend om te zien dat bij diegene aan wie de boodschappen zijn gericht dovemansoren overheersen. Wanneer wordt de financiële sector wakker?
Het is mijn taak om ontwikkelingen te spotten en ze te vertalen naar trends die ertoe doen. Een trendwatcher ziet ontwikkelingen in een breed perspectief en monitort ze. Ik kijk daarbij tevens naar de impact en relatie met andere trends. De toenemende onrust, transparantie, (virtuele) protesten en financiele instabiliteit zorgen ervoor dat, in combinatie met o.a. de crises in zorg, politiek, vertrouwen en milieu, 2011 overduidelijk het jaar van disharmonie is. Met andere woorden het is een transitie. En het blijkt zeer moeilijk om in deze transitie de rust en het vertrouwen op te brengen dat onze gevestigde instituten deze transitie ook doormaken. Hierbij haalt het verleden de gevestigde organisaties en instituten in omdat blijkt dat men nooit centraal heeft gestaan. Geld en groei stonden centraal. De maatschappij heeft het geduld verloren en voert de druk op om met oplossingen te komen. Maar die zijn er niet voor de korte termijn en door het volledig wegvallen van het vertrouwen verandert de maatschappij in een kruidvat waar het lont steeds verder in zakt.
Met onze kop in het zand
De vraag is: in hoeverre hebben we het door? Het is schrikbarend om te ervaren dat mensen ontwikkelingen, trends en boodschappen niet kennen. We doen maar alsof we het niet weten of steken we onze kop in het zand? Dit alles in de hoop dat het aan ons voorbij gaat. Dit allemaal onder het motto: als je geschoren wordt moet je niet bewegen want dan snij je je. Dit lijken overheden, banken enzovoort allemaal te denken. We bewegen ons naar binnen terwijl we buiten moeten luisteren. We lijken te verzanden in eindeloos overleg waarin de eigen agenda overheerst in plaats van dat we actie ondernemen. We verstarren onder de druk van buitenaf! En nogmaals in de hoop dat het minder wordt. In de hoop dat het overwaait. Dit zal niet gebeuren. Uiteraard is de oplossing niet direct voorhanden maar er zal al veel verbeteren als er het gevoel ontstaat dat er geluisterd wordt.
Uitstijgen boven collectief navelstaren
Zoals we in de TrendRede 2012 beschreven hebben we niet meer het vermogen om het geduld op te brengen om visie te formuleren. We wantrouwen onze autoriteiten maar binnen de maatschappij zoeken we het ook veelal buiten onszelf. De vernieuwing komt er door mensen die uitsijgen boven het collectieve navelstaren. Het zijn de individuen die verbindingen leggen en uiteindelijk richting geven aan een nieuwe mooiere toekomst!
De onderstaande boodschap van Anonymous is keihard aan het adres van de bankiers! Ik wil absoluut niet deze branche op deze manier veroordelen. Dat gaat me te ver. Alleen ben ik wel bang dat de boodschap de gevoelens van veel mensen verwoord. In mijn ogen betekent het absoluut uniek veel kansen voor een sector om orde op zaken te stellen. Maar gebeurt het??? Ik betwijfel het! De nood is nog niet hoog genoeg? Wat vinden jullie?