Onze consumptiepatronen: niet normaal

Ik consumeer dus ik besta! We verkrijgen onze status nog vaak door onze bezitiingen bij elkaar af te lezen en op basis daarvan een waarde oordeel te creeren. De media, economen en politiek  vertalen alles naar berekenbare besteedbare inkomens, koopkracht en consumptiemogelijkheden. Het is een taal is iedereen begrijpt maar die ook ons zover van de werkelijke essentie brengt. Want juist dit model van oneindige consumptie, status en ego's vanuit bezittingen is een doodlopende weg. Het biedt ons kortstondige verlichting van onze verslaving aan producten en bezit maar resulteert in langdurige ellende. Immers de meest duurzame relatie die wij als samenleving in stand lijken te houden is die van schuldeiser en schuldenaar. Om maar te zwijgen van de vreemde modellen van productie, transport en gewenste overvloed die onze aarde kapot maken. Ons consumptiemodel kent een goede marketing en het model van echte menselijke waarde is hierin totaal ondergeschikt. Daar zou eens een goede marketeer naar moeten kijken. Hierbij komt dat het model van economische groei boven alles en als zaligmakend middel nog eigenlijk niet zo oud is.

“Anyone who believe in infinite growth on a finite planet is mad or an economist (D. Attenborough)

Diep in ons bevindt zich wel degelijk het bewustzijn dat we ons op een doodlopende weg bevinden. Vanuit mijn vak als futurist en trendwatcher kom ik steeds meer mensen tegen die zoeken naar nieuwe wegen van vooruitgang. We beschreven dit ook in de verschillende TrendRedes. Omdat het doorgaan op de oude weg ons juist niet verder helpt. Maar om dit principe en sterke gedachtegoed in twijfel te trekken moet je tegen weerstand kunnen. We willen het niet horen lijkt het wel. Kunnen organisaties en overheden hier wel mee omgaan? En wat is dan de oplossing? Het ecologiseren van groei? Maak het winstgevend om bij te dragen aan de samenleving en verliesmakend om alleen maar te ontrekken? Economen weten het ook niet. Maar het moet anders. Er is geen keuze meer. De enige weg is om onze verslaving en consumptiedrang te reduceren. Dit kan alleen door samen hier aan te werken. Het gaat niet over het wijzen naar organisaties die alleen maar slecht doen en zich kenmerken door winstbejag. Het gaat niet over het negeren van overheden omdat die vanuit eigen ego en machtsbelangen werken en het gaat niet over het verdomhoekje voor die consumenten die zich niets aantrekken van de opwarming van de aarde. 

De grootste winst zit in het bundelen van de krachten. In het zetten van kleine stappen tot op indiviudeel niveau. Immers vele kleine stappen maken groot verschil. Als consument kun je zelf bewuster leven en dat zien we ook steeds meer gebeuren. Als medewerker kun je zelf nieuwe initiatieven binnen de organisatie starten om het verschil te maken. Tijdens mijn lezingen en workshops merk ik dat steeds meer. Met andere woorden steek je energie niet in het veroordelen van de bestaande wereld maar steek je energie in het overbodig maken van diezelfde wereld. Daar ligt de grootste winst en zo ga je mensen ontmoeten en aantrekken die hetzelfde willen doen en denken. 

We gaan met z'n allen een mooie transitie periode tegemoet.