Menselijke natuur = helpen

De overlevingsdrang domineert het menselijk denken. Maar het empatische deel van de mens is ook zeer dominant. De mens is geschapen om lief te hebben en empathie te tonen. Nu zou je deze conclusie niet trekken als je alleen maar de dagelijkse media consumeert. Daar worden de slechtste uitingen van de mens in een kort tijdsbestek dagelijks aan ons getoont. Maar media toont hiermee niet waar het daadwerkelijk om gaat bij de mens. Het zou ons depressief maken als we ons mensbeeld laten afhangen van waar media ons dagelijks mee confronteert.

Volgens onderzoek is de mens van nature gebouwd om lief te hebben en om empathie te tonen. Het vreemde is dat binnen de vele systemen in onze westerse samenleving empathie ontbreekt. Het lijkt of ons empathische vermogen als mens niet past in een westerse wereld waarin economie en meetbaarheid de boventoon voeren. Onderbuik gevoel en empathie zijn begrippen die niet tastbaar zijn en hierdoor geen plaats kennen binnen organisaties en management.

Maar organisaties zouden juist meer ruimte moeten bieden voor empathie. Ruimte voor management, medewerkers en zich in te leven, te begrijpen en invoelen. Invoelen en inleven in de behoeften van de klant in plaats van de financiele doelen van de organisatie. Empathisch vermogen van management om de passie van de medewerkers te begrijpen en dit een plaats te geven binnen het funactioneren van de organisatie. Een organisatie die hierdoor functioneert op basis van gepassioneerde gedrevenheid van medewerkers in plaats van benodigde kunde vanuit functieprofielen.

De trend is duidelijk naar een meer empatische samenleving. Organisaties die betekenis toevoegen in de levens van de klanten. Dat gaat verder dan het leveren van een product of dienst. Het gaat er niet om, om wat je hebt, maar wat je eraan hebt. Onderzoek geeft aan dat mensen die minder te besteden hebben juist eerder een ander helpen. Onderzoek geeft ook aan dat de mens mentaal gebouwd is om te helpen. Ons zenuwstelsel reageert daadwerkelijk als we iets goed voor een ander kunnen doen. We zijn dus niet van nature puur op concurrentie en overleven gefocust. Als dat zo is waarom stellen zo veel mensen dan hun leven in de waagschaal om een ander te helpen? 

Een tijdperk van samenredzaamheid en empathie staat op het punt aan te breken. We zien het in de marketingwereld, het management landschap, communicatie en opleidingen. De mens centraal in plaats van de klant centraal. Een wereld die gaat om betekenis die we samen beter kunnen realiseren. Het is een nieuwe tijdsgeest die is aangebroken waarin weer ruimte ontstaat voor empathie en aandacht voor elkaar. Het dagelijkse nieuws is daar een slechte graadmeter voor. Immers die sturen op gevoelens van angst en onzekerheid.

Centrale vraag is: hoe empathisch is jouw organisatie?