Invisible cities: Twitter 'mapped' in de echte wereld
Transrealiteit is het versmelten van de fysieke wereld met de virtuele wereld. Het is een snel opkomende trends. Invisible cities visualiseert in mijn ogen deze trend.
Invisible cities beschrijft (naar eigen zeggen) een nieuw soort stad: een stad van de menselijke geest. Om nu niet direct volledig af te haken bij dit onderwerp een iets wat heldere beschrijving van het Invisible city project van Christian Marc Schmidt & Liangjie Xia. Het project toont online activiteit van diensten zoals Twitter en Flickr, zowel in real-time en als totaal. Hiermee wordt virtuele activiteit in de fysieke wereld geplaatst. Dit door middel van heuvels en dalen op een kaart. Meer activiteit zorgt voor 'heuvels' en minder voor 'dalen'. De real-time activiteit wordt weergegeven als afzonderlijke knooppunten die verschijnen wanneer een boodschap of afbeelding wordt geplaatst. Geaggregeerde activiteiten wordt weerspiegeld in het onderliggende terrein: na verloop van tijd vormt het het landschap zich door de geschiedenis van de online activiteiten en daarmee de dichtheid van gegevens. Invisible Cities biedt inzicht in de kennis en activiteit op basis van locatie. Het is een interessante benadering van het visualiseren van online activiteit en de koppeling hiervan aan de fysieke wereld en aan locaties.
De beschrijving die men er zelf aan geeft is: By revealing the social networks present within the urban environment, Invisible Cities describes a new kind of city—a city of the mind. It displays geocoded activity from online services such as Twitter and Flickr, both in real-time and in aggregate. Invisible Cities maps information from one realm—online social networks—to another: an immersive, three dimensional space. In doing so, the piece creates a parallel experience to the physical urban environment. The interplay between the aggregate and the real-time recreates the kind of dynamics present within the physical world, where the city is both a vessel for and a product of human activity. It is ultimately a parallel city of intersections, discovery, and memory, and a medium for experiencing the physical environment anew.