Artikel Maatschappij en samenleving
Internet en geduld
Aandacht en geduld het zijn aloude begrippen maar lijken tegenwoordig steeds meer onder druk te komen staan. Nieuwe media biedt ons informatie en vermaak binnen een muisklik en voordat we het weten zijn we alweer ergens anders naar aan het kijken. Maar kijken we wel nog echt en nemen we nog wel de tijd hiervoor. Verveeld zijn we sneller dan ooit.
Het succes van een bioscoop film wordt bepaald aan de hand van de eerste paar seconden. Dan geven we onze mening en delen we die met anderen. Google gaf aan dat als hun zoekresultaten 4/10 van een seconde langzamer laden ze 4 miljoen zoekopdrachten per dag verliezen. De hedendaagse digitale wereld rust volledig op snelheid, eindeloze informatie consumptie en continue drang naar stimulering van onze aandacht. Onze tijd is beperkt en we willen dan ook direct wat we zoeken of wat ons weet te boeien en anders haken we direct af. Logisch want er is ook zoveel meer en oneindig veel te vinden online. Waarom dan iets bekijken wat je de eerste seconden niet weet te boeien. Onze aandachtspanne in gereduceert tot micro seconden met alle gevolgen van dien.
We hebben een oneindige wereld aan entertainment binnen handbereik. Informatie, vermaak en contact in overvloed. We bepalen zelf wat we zien en waarderen. Raken we verveeld dan kunnen we nog zoveel meer. We zijn hierin vaak zo snel verveeld dat we driegen te vervallen in een continue status van verveling als onze verwachtingen niet worden overtroffen. De overvloed heeft ons ongeduldig gemaakt. We mogen niets missen, willen alles weten en waar mogelijk delen. We hebben het over FOMO (fear of missing out) en JOMO (joy of missing out) in 1 zin. Wat het ook mag zijn. Geduld en aandacht zijn schaarste begrippen geworden. We hebben het afgeleerd. Even niet online zijn doet ons ongemakkelijk voelen en even niets doen is al helemaal ongewenst. Druk zijn is een statussymbool. Maar wel een statussymbool van de dommen. Stop the glorification of being busy is een mooie statement hierin.
We rennen inmiddels achter elkaar aan en vergeten wat de richting nog is. Weten we nog waarom we de dingen doen en kunnen we nog open staan voor de dingen die ons niet direct raken of interesseren? Gevolg is dat we alleen maar virtueel afleiding snacken en dat we de aandacht en diepgang missen of dat we ons er niet meer voor interesseren. Dat is iets voor in het weekend. Een uurtje aan het ontbijt is wat we ervoor over hebben. Daarna is het weer rennen met de waan van de dag.
Die mensen die nog aandacht hebben, geduld tonen en de waan van de dag achter zich kunnen laten maken het verschil. Dat is mijn mening! Het gaat allemaal weer om vanuit aandacht te verbinden met en zonder technologie. Kun jij onderstaande video nog uitzitten? Succes!
