We kunnen alles en iedereen zijn online. Binnenkort kunnen we ons ook voordoen als de beste dansers of bijvoorbeeld voetballers. Onze dromen komen uit al is de realiteit dan vaak wel een koude douche.
We kunnen de stem van iedereen stelen. Levensecht meespelen in films of realtime gezichtsexpressies van iemand overnemen. We kunnen eigenlijk iedereen zijn in de virtuele wereld. Zelfs de dansmoves van 's werelds beste dansers op onszelf programeren. Want dat is het. Digitalisering maakt alles kopieerbaar. Een ontwikkeling die de fysieke wereld waardevoller dan ooit maakt.
Digitaal = fake
Alles wat we digitaal zien en meemaken lijkt nep? Facebook toont ons de nepwereld van het ultieme geluk van ons allemaal. We zien de blije gezichten van onze vrienden die weer eens uit eten gaan of iets gekocht hebben. We worden er massaal depressief van. Inmiddels blijkt 1 op de 4 Amerikanen Facbook te verlaten (onderzoek). Ik deed dit ook aan het begin van het jaar. Een heerlijke gewaarwording. Toch schijnt technologie en social media onze zogenaamde 'weak ties' te verdiepen volgens Marjolijn Antheunis, hoogleraar op de leerstoel Communication and Technologies, Tilburg School of Humanities and Digital Sciences. De social media-revolutie vraagt volgens haar om herijking van ons begrip van vriendschap. ‘Veelvrienderij’ is juist niet negatief en oppervlakkig: onze indirecte contacten zijn veel hechter geworden waardoor we een groter actief netwerk hebben. Vraag is uiteraard hoe hecht en oprecht is de vriendschap als je elkaars foto's ziet via facebook?
Oppervlakkigheid regeert in deze samenleving zo lijkt het? Aandacht is een schaarstegoed. Ondertussen komen we tijd tekort en zoeken naar wegen om onze (online) verbondenheid met anderen te verminderen. We hebben onze tijd en kunde inmiddels hard nodig voor waarheidsvinding. Immers in onze drang naar koppensnellen nemen we niet meer de moeite om zaken uit te zoeken. Waarom zien we de dingen die we online zien en wat lezen we nu eigenlijk?
De trend meningsinning is in de digitale wereld belangrijker dan ooit.
Fake als afpersing
Ondertussen zien we een businessmodel ontstaat voor de criminelen. Afpersing met valse sexvideos blijkt booming te zijn. Het is ook zo eenvoudig tegenwoordig. Dat blijkt uit een onderzoek van het beveiligingsbedrijf Banbreach. Er wordt aan toegevoegd dat de afpersing vaak ook heel succesvol blijkt, zelfs al blijkt het bewuste beeldmateriaal niet te bestaan. In de boodschap wordt vaak beweerd dat scammers webcambeelden in hun bezit hebben van ogenblikken dat het slachtoffer naar online pornografie zou hebben zitten te kijken. We schrikken zo dat we direct losgeld in bitcoins overmaken.
Hier is dus nog niet eens sprake van bewerkte beelden terwijl ook dit zeer eenvoudig is. Iedereen kan een hoofdrol spelen in een pornofilm. Het bekende voorbeeld is van Gal Gadot die seks heeft met haar stiefbroer. Het is alleen niet Gadots eigen lichaam en eigenlijk ook niet echt haar eigen gezicht. Haar hoofd is gefaceswapt in een bestaand pornofilmpje.
De video is gemaakt met een machine-learing algortime en open source code dat gebruik maakt van materiaal dat makkelijk online te vinden is. Iedereen met een beetje kennis over algoritmes kan dit soort videos in elkaar kunnen knutselen.
Dansen als de beste
Recent is er weer een nieuwe mogelijkheid gelanceerd. Caroline Chan en collega's van de Universiteit van Californie, Berkeley, hebben een “do as I do” beweging transfer ontwikkelt. Deze techniek maakt het mogelijk om beweging over te brengen naar een ander. Zo kunnen we alles en iedereen nadoen zonder het ook echt te kunnen. We kunnen weer iemand zijn die we willen zijn.
Given a video of a source person and another of a target person, our goal is to generate a new video of the target person enacting the same motions as the source (Chan and co.)
Een doorbraak omdat het zo eenvoudig lijkt te zijn waarbij het de vraag is wat de voornaamste toepassingen van zulke technologie zullen zijn. Een ding is duidelijk zoals we ook al vaker aangaven. Digitaal kunnen we alles en iedereen zijn. Kunnen we dit mentaal aan? Volgens de World Health Organisation op dit moment nog niet. We drijven af van wie we echt zijn en dat is een gezondheidsprobleem?