De trein, het is niet mijn favoriete vervoersmiddel. Maar misschien dat interactieve ramen deze mening kunnen veranderen. Al denk ik dat betrouwbaarheid en flexibiliteit toch wat belangrijkere randvoorwaarden zijn voor mij.
De trend transrealiteit, waarin de fysieke wereld versmelt met de virtuele wereld wordt steeds dominanter. We mogen eigenlijk niet meer over digitaal en virtueel praten want het is inmiddels gewoontegoed geworden. Helaas is het interactieve treinraam nog geen gewoontegoed. Daar zullen we nog een aanzienlijke tijd op moeten wachten. De vraag is ook of we het willen? Want zullen we niet enorme ruzies krijgen over wat we op het scherm te zien krijgen of wie er bij het raam mag zitten?
Het idee is leuk en we bespreken deze innovatie, die nog in de kinderschoenen staat, voornamelijk om aan te tonen hoe de grenzen tussen fysiek en virtueel verdwijnen. We kennen al het interactieve autoraam dat we eerder op Extend Limits beschreven en nu dus ook, in de toekomst, een interactief treinraam. We kunnen zeggen dat we de ontwikkeling doormaken waarin alles interactief wordt.