Energiebron voor wearable devices zit... in je oor

De implantaten om beter te horen kent iedereen. Hier bij Extend Limits heb je ook al kunnen lezen dat er externe robotarmen kunnen worden aangestuurd via een geïmplanteerde chip. Veel van deze wearable devices, zoals ze worden genoemd, hebben nog een batterij nodig. En die is niet meer nodig, als we onderzoekers van MIT kunnen geloven. Het is hen gelukt om energie af te tappen van ons eigen lichaam. Althans, van een proefdier. De trillingen die de oren van een cavia maken bij het opvangen van geluid, kunnen ze omzetten in energie. En hebben daarmee in potentie een onuitputtelijke batterij voor wearable devices ontwikkeld.

We zien de laatste tijd veel ontwikkelingen die erop wijzen dat mens en machine steeds meer versmelten. Dat levert nieuwe ethische dilemma's op. Niet iedereen ziet het zitten om afhankelijk te worden van computers in ons lichaam. De eerste hackers zijn al in staat geweest om inwendige defillibrators te hacken en op afstand een hart te stoppen. Toch gaan we deze ontwikkeling niet stoppen. De voordelen zijn simpelweg te groot. Desondanks pleit ik ervoor om ik elke stap met zijn allen de Discussie aan te gaan: welke prijs willen we betalen voor vooruitgang? Deze discussie heeft niet plaatsgevonden rondom bijvoorbeeld het opgeven van onze privacy. Met alle gevolgen van dien: privacy is allang begraven. Laten we dat met onze lichamelijke onafhankelijkheid niet doen.