Deze robotvideo laat vooral zien hoe complex mensen eigenlijk zijn

Kijk goed naar de omgeving en in dit geval de slaapkamer.

• enorm veel bewegingsruimte;
• nauwelijks obstakels;
• perfect zicht;
• overzichtelijke objecten;
• geen onverwachte situaties.

Hoeveel Nederlandse huishoudens kennen zulke slaapkamers? Eigenlijk is het geen slaapkamer. Het is bijna een laboratorium vermomd als slaapkamer. En precies daar zit de nuance die vaak ontbreekt in AI- en robotdemo’s. 

Robots zijn goed in voorspelbare chaos. Mensen leven in echte chaos.

Een gemiddeld huishouden bevat:

• smalle doorgangen;
• slecht licht;
• losse kabels;
• spiegelingen;
• rommel;
• kinderen;
• huisdieren;
• onverwachte objecten;
• en duizenden mini-beslissingen per uur.

Voor mensen voelt dat normaal. Voor robots is het extreem complex.

Een humanoid robot moet namelijk tegelijk:

• objecten herkennen;
• balans houden;
• ruimte inschatten;
• materialen begrijpen;
• prioriteiten bepalen;
• en continu anticiperen op verandering.

Dat is niet één probleem. Dat zijn honderden problemen tegelijk.

De grote misvatting rondom humanoid robots

Veel mensen denken:
Als een robot kan lopen en dingen kan oppakken, zijn we er bijna.

Maar juist het laatste stukje blijkt waarschijnlijk het moeilijkst.

In AI heet dit vaak de “last 10% problem”: de eerste 90% van een demo gaat snel. De laatste 10% kost vaak jaren.

Een robot die 100 keer succesvol een shirt oppakt in een demo, is iets totaal anders dan een robot die:
jarenlang zelfstandig functioneert in miljoenen unieke huishoudens. Misschien passen wij straks ons huis aan aan robots Dat is misschien de meest interessante vraag. We gaan er automatisch vanuit dat robots zich aanpassen aan mensen. Maar historisch gebeurt vaak het tegenovergestelde.

We bouwden:

• wegen voor auto’s;
• magazijnen voor robots;
• kantoren voor computers.

Misschien gaan huizen uiteindelijk ook veranderen voor robots:

• bredere ruimtes;
• minder obstakels;
• gestandaardiseerde objecten;
• slimme interfaces;
• robotvriendelijke meubels.

Dan lossen we het probleem niet op met intelligentere robots. Maar met simpelere omgevingen.

Betekent dit dat humanoid robots onrealistisch zijn?

Nee. Absoluut niet.

De vooruitgang is echt indrukwekkend. Maar de tijdlijn die online wordt gesuggereerd is vaak veel te optimistisch.

Tussen: “een indrukwekkende demo” en “betrouwbare dagelijkse realiteit” zit meestal een enorme kloof.

Zelfrijdende auto’s leerden ons dat ook. Een demo op een zonnige, lege weg is iets anders dan functioneren in echte menselijke chaos. Misschien zegt deze video uiteindelijk meer over ons dan over robots.

Waarom reageren zoveel mensen enthousiast op robots die huishoudelijk werk overnemen?

Misschien omdat we zelf steeds minder tijd, rust en energie ervaren in ons dagelijks leven.

De droom achter humanoid robots gaat niet alleen over technologie.

Het gaat over verlangen:

• naar gemak;
• naar tijd;
• naar minder mentale belasting.

Wat verliezen we als robots ons huis gaan opruimen?

De discussie over humanoid robots gaat dus bijna altijd over gemak. Maar wat als we daarmee iets onderschatten?

Psychologen wijzen al langer op het mentale effect van kleine fysieke routines zoals opruimen, schoonmaken, koken, tuinieren enzovoort. Voor veel mensen een noodzakelijk kwaad maar ook zo belangrijk voor ons mentale welzijn. Niet omdat mensen die taken fantastisch vinden. Maar omdat fysieke orde vaak helpt om mentale orde te creëren.

Zelf een kamer opruimen is soms meer dan alleen een praktische taak.
Het kan:

• controle geven;
• stress verminderen;
• rust creëren;
• een gevoel van afronding geven;
• en mensen letterlijk weer in beweging brengen.

er zullen vast veel mensen zijn die dit herkennen. Want juist in een wereld waarin steeds meer werk digitaal, abstract en mentaal wordt, kunnen simpele fysieke handelingen psychologisch belangrijker worden dan we denken.

Misschien moeten we dus oppassen dat we niet alles automatiseren wat ons mens maakt.

Maar technologie lost zelden alleen een praktisch probleem op. Vaak verandert het vooral de wereld eromheen. En misschien is dát de echte toekomstvraag:
bouwen we robots die zich aanpassen aan menselijke chaos… of gaan we onze menselijke chaos aanpassen aan robots?

Bron: materiaal Figure.ai