Artikel Techniek en wetenschap
Baby met DNA van 3 mensen geboren
We hebben er al een term voor en uiteindelijk is het een realiteit: designer babies.
Is de toekomst van de mens de designer baby? Met andere woorden mensen die 'op bestelling' worden gemaakt. Vooral geef je je voorkeuren aan zoals blond, lange benen en blauwe ogen. Of juist een donkere huid en blauwe ogen? Het is maar wat je wilt. In de wetenschap zien we de terminologie al opkomen. De designer baby. De wetenschap roept nu ook al op om de maatschappelijke discussie te starten over ethiek en technologie. Want dit soort ontwikkelingen grijpen nu al in, in de essentie van ons als mens.
Britse wetenschappers kregen begin 2016 groen licht voor het gericht veranderen (‘editen’) van genen van menselijke embryo’s. Het was wereldnieuws. In Nederland kennen we de Embryowet (artikel 24g). De wet bevat een verbod op het genetisch veranderen van menselijke embryo’s. Dit geldt alleen voor embryo’s waarmee een zwangerschap tot stand wordt gebracht. Het is dus niet toegestaan voor reproductieve toepassingen. Dit zou namelijk niet menswaardig zijn. Volgens de tegenstanders van dit soort wetenschap zal de niet-reproductieve toepassing van editing op termijn onherroepelijk leiden tot reproductieve toepassingen. Dat lijkt mij uiteindelijk niet onwaarschijnlijk. De designer baby lijkt een toekomstige wetenschappelijke mogelijkheid maar de maatschappelijke acceptatie kan nog weleens de grootste uitdaging zijn.
Toch zien we ook al toepassingen die specifieke ziekten en aandoeningen voorkomen. Het is anders dan de designer babies en alleen in Engeland toegestaan.
Al sinds de jaren 90 zijn er babies geboren met het DNA van drie ouders. Alleen de techniek die hier gebruik is, is anders. Voor dit, inmiddels 5 maanden oude baby'tje was het noodzakelijk om het DNA van drie ouders te gebruiken. Namelijk twee moeders en 1 vader. De moeder van Abrahim kan door een erfelijke aandoening geen gezonde kinderen krijgen. Na vier miskramen en twee gehandicapten kinderen bleek de enige oplossing om de eicel van de moeder te mengen met een gezonde eicel van een andere vrouw. Men geeft hierbij aan dat erfelijke kenmerken hierbij minder worden doorgegeven. Het zogenaamde mitochondriale DNA. Persoonlijke kenmerken worden vooral doorgegeven via zogenaamd kern DNA. De techniek om dit te doen is alleen in Engeland toegestaan. Dit is het enige land waar dit kan. Immers er zijn nogal wat ethische vragen rondom de behandeling. Want waar stopt het dan zoals we aan het begin van dit artikel al aangaven.
De toekomst is aan designer babies en de augmented mens? Een wereld waarin we uiteindelijk onze biologische beperkingen lijken op te heffen. Tijd voor een ethische discussie want mensen zijn zich helemaal niet bewust van de impact van technologie op het mens zijn.